Search

KSZTAŁTOWANIE ŚWIADOMEGO ODBIORCY

Zgodnie z zaleceniem gubernatora stanu Georgia, każde dziecko otrzymuje w dniu narodzin płytę kompaktową z nagraniami muzyki poważnej, z zaleceniem słuchania jej przez godzinę dziennie  kształcących i stymulujących ogólny rozwój dziecka walorach muzyki będę jeszcze szerzej pisała. Postulat kształtowania świadomego odbiorcy muzyki poprzez kontakt z folklo­rem — muzyką ludową, wydaje się być czymś oczywistym. To przecież ona, w swej naturalności i prostocie, stanowiła i długo jeszcze stanowić będzie niewy­czerpane źródło inspiracji muzycznej wielu kompozytorów. Mówiąc szerzej, folklor jest mądrością, wyrażoną sztuką poetycko-muzyczno-taneczną oraz plastyczną. Jest nośnikiem uniwersalnych wartości, które przemawiają do każdego człowieka dzięki złączeniu ogromnej ekspresji z prostotą wyrazu.

OFERTA RADIOWA

Znacznie trudniej jest wyrobić sobie stosunek do muzyki podczas jej słuchania jedynie za pośrednictwem urządzeń technicznych. Oferta radiowa jest szeroka i warto z niej skorzystać. Audycje muzyczne poszerzają horyzonty dziecka, dostarczają informacji o muzyce, które przyczyniają się do jej aktywnego słuchania i lepszego, doskonalszego wykonywania. Groma­dzenie kaset i płyt jest ważnym krokiem na drodze do pokochania muzyki. Należy jednak pamiętać, że ów „techniczny kontakt” z muzyką musi być poprzedzony i wspomagany kontaktem naturalnym (uczestnictwo w koncertach, muzykowanie).W czasach współczesnych jesteśmy zewsząd „bombardowani”, ogłuszani muzyką, która rozbrzmiewa w różnych miejscach publicznych, jest bez przerwy nadawana przez media, stając się swoistym tłem dźwiękowym.

POMOCE AKUSTYCZNE

Po wprowadzeniu różnych pomocy akustycznych można urozma­icać zabawy i zajęcia grą na instrumentach perkusyjnych. I tak od prostych ekspe­rymentów akustycznych dochodzimy do „wykonawstwa muzycznego .Warto w tym miejscu podkreślić, że pierwsze instrumenty muzyczne w życiu dziecka to te, na których grają dorośli (zwłaszcza rodzice) i starsze rodzeństwo, koleżanki i koledzy.Po kilkukrotnej obserwacji mojej gry na flecie oraz po podglądaniu poczynań moich małych uczniów — Marek zbudował z klocków „Lego” prosty ciąg, przyłożył go do ust i przebierając palcami oraz pomrukując trutu-tutu naśladował grę na flecie prostym. Innym razem pochwycił kawałek patyka i stojąc przed lustrem imitował grę na flecie poprzecznym.

POTENCJAŁ ŚPIEWACZY

Dziecko ponawia próby, modyfikuje „komunikaty”. Często głośno pokrzykuje, ale nic jest to przejaw bólu czy niezadowolenia. Dziecko przechodzi bowiem fazę fascynacji własnym głosem, cieszy się z możliwości wyrażania siebie, okazuje radość życia — krzyk jest krzykiem radosnym. Z biegiem czasu dzieci samorzutnie tworzą różne melodie. Wykonująje wyśpiewując pozornie bezsensowne dźwięki. To za ich pośrednictwem dzieci wyrażają siebie, swój nastrój. Możemy włączyć się do tego śpiewania. Często obserwowałam u mojego dziecka, że po takiej stymulacji do wspólnego śpiewania, milkło i zaczynało wsłuchiwać się w moją melodię. Należy jednak pamiętać, że każda następna próba ekspresji wokalnej dziecka będzie już pewną formą naśla­downictwa, wzbogacającą jego naturalny potencjał śpiewaczy.

ISTOTA I STRUKTURA

Omawiana w końcowych sekwencjach istota i struktura uczenia się komplekso­wego może stanowić szansę dla nauczyciela, który poszukuje atrakcyjnych i efektywnych form współdziałania z uczniami i rozumie ich dziecięcość. A dzie- cięcość potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, akceptacji i ruchu.Dziecko charakteryzuje ponadto szczerość, spontaniczność, otwartość, zmien­ność nastrojów i odwaga twórcza. Cechy te pomagają w tworzeniu połiestetycz- nej przestrzeni edukacyjnej, w której nadmiar słów trzeba czasem zastąpić dźwiękiem, obrazem, ruchem, gestem, mimiką, tańcem i… ciszą.Cisza pogłębia nasze spojrzenie na świat, stwarza warunki do zachwytów, ma­rzeń, kontemplacji i pytań. Trzeba więc uczynić ją ważną kategorią pedagogiczną.

CAŁY PROCES

Cały proces realizacji kompleksu aktywizuje wszyst­kich uczniów w toku realizacji zadań szczegółowych (każdy uczeń wybiera kilka zadań z listy współtworzonej na lekcjach projektujących), które mieszczą się w zadaniach ogólnych i mogą mieć następującą postać:Wykonam wystawkę antologii o pięknie naszego kraju.Namaluję drogę naszej podróży.Sporządzę szkic do zajęć x, y, z.Zaprojektuję tematy zadań klasowych do wyboru.Nauczę się na pamięć tekstu x lub y.Ustalę tok pracy w naszym zespole.Sporządzę fiszki ze słownikiem muzycznym.Nauczę się roli x lub y jako przygotowanie do pantomimy… itd., itd.Jeśli każdy z uczniów wymyśli choć dwa zadania, ich ogólna liczba może w klasie wynosić 40-60. Jakież więc inne, nowe możliwości ma uczeń w realizacji nauczania-uczenia się kompleksowego w porównaniu z lekcją tradycyjną!

ZGROMADŹ I WYKORZYSTAJ

  Zgromadź i wykorzystaj wiele tekstów poetyckich, które pomogą Ci w twej podróży po Polsce. Posługuj się nimi w różny sposób: czytaj, recytuj, ucz się na pamięć, analizuj ich treść i formę, zadawaj pytania, pisz to, co ważne dla innych w Twoim zespole i to, co ważne tylko dla Ciebie.  Wsłuchajmy się w muzykę zgromadzonych arcydzieł i odbywajmy po raz drugi naszą podróż z południa na północ, z biegiem Wisły. Notujmy nasze myśli i uczucia, twórzmy muzyczny słownik, dokonujmy autooceny naszych braków, osiągnięć i przemian.Spójrzmy na naszą podróż po raz trzeci, inaczej:Przekonajmy się, że wiele można powiedzieć niczego nie mówiąc, lecz zastępując słowa ruchem, tańcem, mimiką, scenografią, pauzą, ciszą…

PIERWSZA MYŚL NAJLEPSZA

Działania projektujące,  działania ćwiczeniowo-badawcze,działania kontrolno-oceniąjące i wyrównawcze.Nauczanie w tradycyjnej szkole ma najczęściej charakter zbiorowy i po­lega na nieustannym aplikowaniu uczniom małych kąsków wiedzy bez troski o ich strukturałizację. Wszechwładnie uprawiany asocjacjonizm stanowi przeciwieństwo popularyzowanych tu strategii heurystycznych, których wartość spróbujemy przybliżyć.Wielość różnych skojarzeń, będących podstawą np. dziecięcych wierszy, uzasadnia możliwość zastosowania w szkolnej edukacji metody operowania wiedzą 0  różnym stopniu spójności, pewności i prawdopodobieństwa. Zasada: myśl pierw­sza najlepsza, wywodząca się z tzw’. burzy mózgów, a stosow^ana już pół wieku temu, sprzyja rozwojowi myślenia intuicyjnego, będącego podstawą różnych metod, gier i strategii heurystycznych.

RELACJE MIĘDZY ZJAWISKAMI

Relacje pomiędzy zjawiskami przyrody i sztuki, pomiędzy życiem a śmier­cią, duchem a materią, związane są z milczeniem jako faktem istniejącym nie­zależnie od człowieka lub koniecznością ustaloną w jakiejś tradycji, obyczaju, religii, liturgii, obrzędzie. Najbardziej rozkrzyczany tłum potrafi umilknąć, gdy zjawi się jakiś charyz­matyk słow^, muzyki, czynu. Najbardziej wrzaskliwa klasa milczy zachłannie, jeśli jakaś utalentowana nauczycielka zaśpiewa pieśń nad pieśniami. Najbardziej obojętny poszukiwacz łatwych przygód podda się nastrojowi zbiorowego milczenia podczas ważnej, dobrze zorganizowanej uroczystości „ku jakiejś czci…”

Warto przeczytać
Słowa kluczowe
Gry



Polecane